Verkleinwoorden - Lego

Verkleinwoorden

Verkleinwoorden

Ik zit op verschillende Facebookgroepen met ondernemende dames. Met enige regelmaat heeft een van hen het over haar ‘bedrijfje’. Dit wordt onherroepelijk opgevolgd door de ene na de andere wijzende vinger: gij zult het niet hebben over een bedrijfJE!!! Vaak wordt dan aangehaald dat een man zoiets NOOIT zou doen. Het zet mij wel aan het denken: is het nu zo erg dat vrouwen vaker met verkleinwoorden werken? En zetten we onszelf daar nu echt lager mee op de rangorde-ladder?

Verkleinwoorden: ik kan er ook wat van

Veel vrouwen doen aan verkleinwoorden. Ikzelf heb die neiging ook. Vaak zat heb ik het over mijn autootje, eet ik een koekje, of neem ik nog even een loopje met iemand. En ja, ik heb het ook wel eens over mijn bedrijfje. Zie ik mezelf dan als minder dan een man? Tuurlijk niet, mijn mannetje zit net zo vrolijk in mijn ons bedrijfje. En aangezien ik het laatste (en eerste) woord heb binnen Venefica, zie ik mezelf niet als ondergeschikte. (Niet dat ik mezelf ooit als ondergeschikte zie, maar dat is een ander verhaal.)

F*ck that shit!

Hoe zit het dan eigenlijk daarmee? Langs alle kanten wordt ik bekogeld met krachttermen: fuck dit, rete dat (mijn excuses als ik nu voor verkeerde beelden in je hoofd zorg)… Eerlijk? Ook dit zijn enkel vrouwen. Een man vindt het eveneens niet zo nodig om de zaken op die manier te bekrachtigen, of onder de aandacht te brengen. Is het stoerder om te fucken dan om iets te verkleinen? Is er niet een – behoorlijk lange – tijd geweest dat zulk taalgebruik eerder was voor rauwe venten en viswijven? Al zijn er natuurlijk wel meer zaken die eerst voor hen gereserveerd waren, die nu ‘in’ zijn… Overigens floept er uit mijn mond ook regelmatig iets dat gecensureerd zou moeten worden. Maar ik peins er toch niet over om het in een verkooptekst te duwen.

Verkleinwoorden of te kleine kleertjes?

Weet je, ik denk dat het hele verkleinwoordgebeuren geen reet doet aan die fucking emancipatie. Wat wel een verschil zou maken, is als we stoppen met onszelf te verkopen als vlees. Laatst keek ik heel erg toevallig 2 seconden naar Miljoenenjacht. Wat zie je dan (naast mensen die heel graag op tv willen komen en mensen die heel veel geld willen winnen)? Jonge meidjes, in kort jurkjes, die alleen maar dienen om mooi te wezen. ZIE JE DAT EEN MAN AL DOEN? Dát vind ik jammer. Dát doet me denken dat deze dames zichzelf niet serieus nemen, of serieus genomen willen worden (klemtoon goed leggen!). Hetzelfde gevoel krijg ik bij de vrouwen die je ziet paraderen op beurzen: korte, goedkope kleding en lief lachen. Hoe kunnen wij (vrouwen dus) dan klagen dat we minder zijn dan mannen? Doen veel te veel vrouwen niet nog steeds alsof ze slechts als beeldmateriaal dienen?

Face the facts

Het ligt niet aan verkleinwoorden, of het te pas en onpas gebruiken van een fuck. Het gaat nog steeds fout in de basis. Er worden nog altijd vrouwen ingezet om te verkopen. Niet omdat ze slim zijn, of een goeie verkooppraat kunnen houden. Nee, omdat het lekkere wijven zijn. Bij voorkeur zelfs exemplaren die níet al te veel zinnigs vertellen. Misschien moeten we daar meer gaan kijken hoe mannen het doen. Want mijns inziens zijn het enkel – of toch vooral – degene die je niet serieus moet nemen, die zich als man tot zoiets laten verleiden. En wellicht ook degene die je het snelst lastig krijgt met een verkleinwoordje hier en daar…

Wat is jouw mening? Over verkleinwoorden, maar ook over de seksualisering die vrouwen over zichzelf blijven afroepen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *